بسم الله الرحمن الرحیم

سلام اسم من سعیده است و هشت سال دارم و در کلاس سوم ابتدایی درس می خوانم.

خانم معلم از ما خواسته است به یک دوست یتیم ایرانی نامه بنویسیم .چون ما بچه های

کلاس سوم بیشترمان پدرمان را در جنگ از دست دادیم به ما هم یتیم میگویند.

من یک مادر و دو خواهر و سه برادر هم دارم.خواهر ها و برادر هایم هم مثل من یتیم هستند.

من خیلی خوشحال هستم چون الان دیگر ما در خانه ی خودمان هستیم.قبلا خانه نداشتیم.

خانه ی ما سه اتاق دارد .ما در خانه تلویزیون و رادیو داریم .بشقاب و قاشق و چنگال داریم.

پرده ی اتاق داریم.تختخواب داریم.یخچال بزرگ داریم که مادرم در آن غذاهای خوشمزه

می گذارد.مبل بزرگ بزرگ داریم.من قبلا کفش قرمز نداشتم اما حالا دارم.

خواهرهایم هم خیلی شاد هستند.یکی از خواهرهایم امسال توانست در یکی از دانشگاه های

سوریه درسش را تمام کند .یکی دیگر ازدواج کرده و انشاالله قرار است در یکی از دانشگاه های

ایران مجانی درس بخواند.برادرهایم هم یکی شان در دبیرستان درس میخواند .یکی نانوایی دارد

و یکی دیگر هم نجار است.ما مثل خیلی از خانواده های فلسطینی پدرمان را در جنگ از دست

دادیم ولی خدا به ما رحم کرده است.مادرم تعریف می کند که از ایران برای ما فلسطینی ها

خیلی پول می فرستند .من کفش قرمزم را با پول تو دوست عزیزم خریده ام.درس های خواهرم

هم با پول شما تمام شده اند.مادرم میگوید : ما قبلا پول نداشتیم گوشت بخریم و بخوریم

میوه بخوریم  آب نبات چوبی بخوریم  اما حالا الحمدلله یخچالمان پر از غذا است.

خوش بحالتان شما معلوم است پولتان خیلی زیادتر است و هر روز گوشت و مرغ و ماهی و

بستنی و میوه میخورید.شما هیچوقت مریض نمیشوید و به دکتر نمی روید چون غذای خوب

میخورید همیشه سالم هستید.مادرم میگوید: که ایران کشور مسلمان و برادر ماست و خیلی

پولدار است و به ما فلسطینی ها بیشتر از کشور های عربی و مسلمان کمک می کند.

حتما شما که اینقدر پول دارید خیلی ثروتمند هستید حتما منزل شما خیلی بزرگتر از خانه ی

ماست .یخچال بزرگتر دارید .مبل های بزرگتر دارید.در یخچال شما غذا خیلی بیشتر است.

من فکر میکنم به شما خیلی بیشتر کمک می کنند تا هر روز بستنی و آب نبات چوبی بخرید

و بخورید.شما در کشورتان هیچ غمی ندارید و هرگز گرسنه و مریض نمیشوید.شما هم کیف مدرسه ی

خوشگل دارید.مداد های رنگی تان قشنگ تر از مدادهای رنگی ما هستند.

من و دوستان دیگرم همیشه می گوییم : شما یتیمان ایرانی و شما مردم ایران در بهشت

زندگی میکنید چون در کشور شما جنگ وجود ندارد و همه در امن و امان هستید .شما

هیچ غمی ندارید و من از شما یتیمان و تو دوست خوبم متشکرم برای این از خودگذشتگی

و کمکتان .تا وقتی شما به ما کمک میکنید ما هم مثل شما ناراحت نیستیم .

من همیشه برای تو دعا می کنم تو هم برای من دعا کن.

این بود نامه ی من. خدا حافظ دوست خوبم.

آوا.

واقعا خجالت آوره اشخاصی که دوستشون داری

زندگی رو برات اینقدر تلخ کنند که  از خدا مرگ خودتو

بخوای ولی باز هم اونا متوجه نشن که خودشون باعث مرگت

دارن میشن و مرگت رو تلخ تر از زندگی ات می کنن.

تو مجبوری چیزی نگی  چون دوستشون داری

ترجیح میدی بمیری ولی حرفی نزنی.

باید براشون خجالت آور باشه ولی نیست

چون نمیدونن تو داری برای اونها میمیری

و  این یک رازی میمونه بین تو و خدای خودت.

آیا تو به بهشت میری؟